derinliksarhosu

“Gerçek şu ki, herkes bir şekilde canını yakacak; o zaman uğruna acı çekmeye değecek kişileri bulmak gerek.” demiş Bob Marley, peki ya yanılırsanız?

Yanılıyordu. Mutlu yılları bitmiş, hatalarla dolu ilk çağlarını yaşıyordu. Hemde ne hatalar. Kimisinde yağmur gibi yağmak istiyordu, kimisinde ölmek. Bir daha hiç hatırlanmamacasına bazen.

Dedim ya hatalarla doluydu artık hayatı.Sürekli yanılıyordu. Tâki O’ nu buluncaya değin. Hani diyor ya Bob “uğruna acı çekmeye değecek” diye. İşte tamda O’ nu. Ya da o öyle zannediyordu. Yine, yeniden ve herşeye rağmen. Tabiki öyle zannediyordu. Hayata tutunmak, yaşamak belkide. Başka sebebi, nedeni hiç bir şeyi yoktu. Yine hata yapıyordu.

Bob Marley’ in yıllar önce söylediği sözden bihaber o, uğruna acı çektiği insanla hayaller kuruyordu. Tüm hatalarına rağmen. Bunca hatasının onu sürüklediği karamsarlığa ve ölüm için vardığı karara rağmen! Seviyordu, hayal ediyordu, sevildiğini zannediyordu. Yaşama sebebi de tam olarak buydu. En dipte olduğunda yanında olanın herşeye rağmen yanında olacağını bilmesiydi yani.

Öyle olmadığını anlayıncaya değin. “Gerçek şu ki, herkes bir şekilde canını yakacak; o zaman uğruna acı çekmeye değecek kişileri bulmak gerek.” sözünü birisinin ondan önce yaşayıp ağzından döküldüğünü öğrendiği güne kadar. O zaten aylardır belki yıllar … Bunu zaten yapmıştı. Ama yanıldığını anlaması bu sözü okumadan hemen öncesine denk gelmişti. Tesadüf ya!